Stretchflation: daha büyük formatların arkasına gizlenen fiyat artışları

Streçflasyon kelimesi streç ve enflasyondan gelmektedir. Bir ürünün ağırlığını arttırırken, miktar artışından daha büyük bir fiyat artışı uygulamaktan oluşan bir tekniği ifade eder.

Başka bir deyişle, boyut artırılır, ancak kilo veya litre başına fiyat daha da hızlı yükselir.

Foodwatch 'ın eleştirdiği de tam olarak bu. Çünkü ilk bakışta tüketici kazançlı olduğu izlenimine kapılıyor.

Çünkü daha büyük bir paket genellikle olumlu bir izlenim verir. Kendimize ürünün daha "cömert" olduğunu, daha uzun süre dayanacağını ya da daha iyi bir plan olduğunu söyleriz.

Ve "daha cömert format" ya da "yeni format, daha fazlası" gibi iddialarla yapılan pazarlama aldatmacası da tam olarak bununla ilgilidir.

Sorun, fiyat artışının belirgin bir şekilde gösterilmemesidir. Açıklanmıyor. Ve açıkçası bu şekilde reklamı da yapılmıyor.

Kağıt üzerinde, rafta her zaman kilo veya litre başına fiyat gösterildiği için bunun bir sorun olmadığını düşünebilirsiniz.

Ancak gerçekte durum bundan çok daha karmaşıktır.

Bir ürün format değiştirdiğinde, eski versiyon raflardan kaybolur. Ve artık hiçbir yerde gösterilmediği için eski formatın kilo başına fiyatını hatırlamak neredeyse imkansızdır.

Sonuç olarak, bilgi orada olsa bile, artışı fark etmenize yardımcı olmuyor. Ve her zamanki gibi satın almaya devam ediyoruz.

İşte bu yüzden esneme enflasyonunu tespit etmek zordur.

Foodwatch, streflasyonu süpermarket fiyatlarını daha az okunaklı hale getiren bir dizi uygulamanın bir parçası olarak açıklıyor.

Basitçe anlatmak gerekirse:

• Shrinkflation, fiyatı düşürmeden miktarı azalttığınız zamandır.
• Cheapflation, fiyatı aynı tutarken maliyetleri düşürmek için tarifi değiştirdiğinizde ortaya çıkar.
• Esnemeflasyonu, miktarı biraz artırdığınızda, ancak fiyat daha keskin bir şekilde yükseldiğinde, bu nedenle kilo başına fiyat yükselir.

Her üç durumda da amaç aynıdır: fiyat artışını yansıtmayı kolaylaştırmak.

Foodwatch, söz konusu ürünlere ek olarak, sorunun temelinde gıda endüstrisindeki şeffaflık eksikliğinin yattığını açıklıyor.

Ambalajlar çok az değişiyor. Formlar sinsice değişiyor. Ve markalar ağırlıkta ya da fiyatta ya da ne yönde bir değişiklik olduğunu açıkça belirtmiyor.

Foodwatch'a göre bu şeffaflık eksikliği, markaların miktarlardaki değişiklikleri açıkça belirtmesini zorunlu kılmayan muğlak kurallarla pekiştiriliyor.

Bu koşullar altında, gerçekten ne satın aldığımızı ve ne için para ödediğimizi anlamak çok zor hale geliyor.

Neyse ki çok basit bir refleks var.

Her zaman kilo veya litre başına fiyata bakın.

Format daha büyük görünse bile. Ambalaj neredeyse hiç değişmemiş olsa bile. Ürün "yeni bir formata" sahip olsa bile.

Bu, fiyat artışının en güvenilir göstergesidir.

Başka bir ipucu da yardımcı olabilir: günlük ürünlerinizde, her zaman satın aldıklarınızda, normal fiyat hakkında bir fikri aklınızda tutmaya çalışın. Her şeyi hatırlamak zorunda değilsiniz. Ancak birkaç ürün için fiyat artışını tespit etmek zaten daha kolay.

Daha fazla aldığınızı düşünebilirsiniz, ancak aslında kilo ya da litre başına fiyat genellikle orantısız bir şekilde daha yüksektir.

Bunlar, günlük olarak fark edilmesi zor olan opak bir uygulamayı kınayan foodwatch tarafından yapılan bir araştırmanın bulgularıdır. Enflasyon ve alışveriş bütçesinin arttığı günümüzde bu durum daha da rahatsız edici bir hal alıyor.

Unutulmaması gereken tek gerçek basit: pakete güvenmeyin, kilo başına fiyata güvenin.