Farkında olmadan aşırıya kaçtığınızı gösteren 3 işaret

Bu yiyecek sosyal olarak kabul görür , her zaman mevcuttur ve zararsız olarak kabul edilir. Bunu bir ikram olarak değil, günlük bir temel gıda olarak deneyimlersiniz. Ve işte burada en sinsi zihinsel mekanizma devreye girer: eğer normalse, o zaman hiçbir zararı olamaz.

Birçok beslenme uzmanı, bir yiyecek tanıdık olduğunda ve zaman içinde tekrarlandığında beynin miktarları küçümseme eğiliminde olduğunu açıklar. Böylece, farkına varmadan, porsiyonlar hayal ettiğinizden çok daha büyük hale gelene kadar yavaş yavaş artar.

Hafife alınmaması gereken ilk belirtilerden biri, özellikle karın bölgesinde sık sık şişkinlik olmasıdır.

Hafif beslenirken bile, sıkı veya sert bir karınla kendinizi ağırlaşmış hissedebilirsiniz. Bazı klinik diyetisyenler bunun, genel kalori alımı yüksek olmasa bile, vücut sürekli rafine karbonhidrat alımıyla başa çıkmakta zorlandığında meydana geldiğini açıklamaktadır.

Bu sinsi bir sinyaldir, çünkü yemekten hemen sonra değil, genellikle birkaç saat sonra gelir.

Yeni yemek yediniz... ve kısa bir süre sonra tekrar acıktınız.

Gerçek açlık değil, ama sürekli 'bir şeyler' için can atıyorsunuz. Beslenme uzmanları bunun, tüketilen gıdanın hızlı glisemik artışlara ve ardından enerjide eşit derecede hızlı bir düşüşe neden olmasıyla gerçekleştiğini açıklıyor.

Beyin bu düşüşü, aslında yeterince kalori almış olsanız bile, daha fazla yiyecek ihtiyacı olarak yorumlar.

Bu en hafife alınan işarettir.

Yemekten sonra kendinizi ağırlaşmış, daha az aklı başında, konsantre olmakta zorlanan veya hafif uykulu hissedersiniz. Birçok fonksiyonel beslenme uygulayıcısına göre, bir yiyecek çok sık yenildiğinde, vücut çok fazla enerjiyi sindirime yönlendirir ve beyin için daha az kullanılabilir enerji bırakır.

Bu tembellik değildir. Biyokimyasal bir durumdur.

Asıl sorun bu sinyallerin

• yavaş yavaş gelirler
• incitme
• 'normal' görünürler.

Ve onları tehlikeli yapan da tam olarak budur. Vücut yumuşak ama kararlı bir şekilde konuşur. Onu dinlemek sizin elinizde.

Sorunun genel olarak 'aşırı yemek' olduğunu düşünmek. Gerçekte ise sorun genellikle aynı yiyecekleri çok sık, çeşitlilik ve denge olmadan yemektir.

Ve şimdi kilit noktaya geliyoruz.

Bahsettiğimiz gıda ekmek, özellikle de rafine ekmek.

Kahvaltıda, öğle ve akşam yemeklerinde, genellikle otomatik miktarlarda bulunur: fazladan bir dilim, 'her ihtimale karşı' bir parça, düşünmeden bir tekrar. Beslenme uzmanları bunu ortadan kaldırmayı değil, sıklığını azaltmayı ve kalitesini artırmayı, dönüşümlü olarak tüketmeyi ve vücudun sinyallerini dinlemeyi söylüyor.

Sık sık şişkinlik hissediyorsanız, yemeklerden kısa bir süre sonra acıkıyorsanız ya da günün sonuna ağır bir zihinle geliyorsanız, muhtemelen genel olarak 'çok fazla' yemiyorsunuzdur.

Çok daha sık olarak, farkında bile olmadan aşırı ekmek yiyorsunuzdur. Fazladan bir dilim, dalgınlıkla kırılan bir parça, her yemeğe eşlik eden o otomatik ısırık.

Aslında en etkili değişiklik ekmeği tamamen ortadan kaldırmak değil, otomatik olarak yemeyi bırakmaktır. Ekmek tekrar bilinçli bir seçim haline geldiğinde ve sürekli bir alışkanlık olmadığında , vücut onu daha iyi idare eder ve şişkinlik ve yorgunluk belirtileri doğal olarak azalmaya başlar.