Sarımsağın tekrar etmesini önlemek için püf noktaları

Sarımsak bütün olduğu sürece huzur verici bir malzemedir. Sorun - ya da zarafet - onu doğradığımızda, kıydığımızda ya da ezdiğimizde başlar. Bu, yoğun aroması ve keskin karakterinden sorumlu bileşikleri üreten bir dizi reaksiyonun tetiklendiği zamandır. Ne kadar çok kırarsak ve ne kadar az pişirirsek, o kadar mevcut hale gelir.

Bu noktadan itibaren iki belirleyici faktör devreye girer: her bir kişinin hassasiyeti ve teknik. İlkini değiştiremeyiz ama ikincisini değiştirebiliriz.

İlk karar bıçaktan önce gelir. Yeni, sert ve taze sarımsak, zamanla sertleşen ve daha agresif bir iç kısım geliştiren eski sarımsaktan daha yumuşak olma eğilimindedir. Sarımsak size geri dönme eğilimindeyse, en iyisi onu bir ortaçağ kuşatması için stok yapıyormuş gibi değil, "pişirme hızında" satın almaktır.

Hassasiyet yüksek olduğunda, iki seçenek özellikle işe yarama eğilimindedir:

• Yumuşak sarımsak : daha yumuşak, daha az kalıcı, hızlı kızartmalar veya sarımsağın kendini empoze etmek yerine eşlik etmesi gereken yemekler için mükemmeldir.
• Siyah sarımsak: fermente edilmiş, tatlı ve balzamik notalara sahip. Beyaz sarımsağın tam bir alternatifi değildir, ancak güçlü bir aromatik bazdan vazgeçmeden sonradan ortaya çıkan etkilerden kaçınmak isteyenler için en uygun kestirme yol olabilir.

Bütün sarımsak nispeten göze çarpmaz. Öte yandan ezilmiş sarımsak bir hoparlördür. Daha sonra fark etme eğilimindeyseniz, otomatik bir hareketi gözden geçirmeye değer: onu bir macuna dönüştürmek her zaman gerekli değildir.

• Bütün karanfil veya dilimlenmiş: lezzet daha kontrollü bir şekilde yavaş yavaş salınır.
• İnce doğranmış veya ezilmiş: sarımsağın yoğunluğu ve "varlığı" artar.
• Bazen sadece "macundan" "pullara" geçmek bile gözle görülür bir değişiklik yapar.

Bu klasik bir tavsiyedir: karanfili ayırın ve yeşilimsi orta kısmını çıkarın. Ve evet, sarımsak yaşlandığında veya filizlenmeye başladığında mantıklıdır, çünkü mikrop genellikle acılık ve aromatik sertlik katar.

Ancak bunu sihirsiz saymak iyidir: sarımsağın yeniden filizlenmesini her zaman engellemez. Kesin bir çözüm değil, faydalı bir ayarlamadır. Sorun sindirim hassasiyeti ise, ruşeym tek başına genellikle büyük kapatma düğmesi değildir.

Hiçbir şey planlamak istemediğiniz günler olur. Bu gibi durumlarda mikrodalga şaşırtıcı derecede iyi bir iş çıkarır: orta güçte yaklaşık 30 saniye sarımsağı yumuşatır ve gerginliğini alır. Sarımsağı kavrulmuş sarımsağa dönüştürmez, ancak hızlı soslar veya kızartmalar için daha yönetilebilir hale getirir.

Uzun kavurma sarımsağı başka bir şeye dönüştürür: sürülebilir, tatlı, yuvarlak hale gelir. Bu, saldırmadan bütünleşen bir sarımsak türüdür. Özellikle ağızda tat bırakmadan derin bir lezzet istediğinizde işe yarar.

Sarımsak konfit, sık yemek yapanlar için en popüler tekniktir. Düşük ısıda sarımsak ipeksi bir hal alır ve ölçülmesi kolaydır. Dahası, size sebzeleri, bakliyatları veya basit bir makarna yemeğini kaldırabilecek aromatik bir yağ bırakır.

Sarımsak tekrarlayan bir sorunsa, haşlamak genellikle en sağlam çözümdür.

• Hızlı haşlama: kaynar suda bir dakika haşlayın, soğutun ve kullanın.
• Soğuktan üçlü haşlama: kaynatın, suyu atın ve üç kez tekrarlayın. Sonuç, yarı pişmiş, yumuşak ve güveçlerde ve soslarda mükemmel şekilde kullanılabilen bir sarımsaktır.

Kelimenin tam anlamıyla müziği kapatmadan sesi kısmaktır.

Sarımsak çiğ olarak -lezzet, gazpacho, hamsi- kullanıldığında orta bir yol vardır: kıyın ve limon ya da sirke içinde 10 dakika ya da daha fazla bekletin. Asidik ortam agresifliğini azaltır ve onu daha kibar hale getirir. Karakterini korursunuz, ancak sonrasında daha az "kuyruk" ile.

Son bir ayrıntı: sarımsak çok fazla kızarmayı sevmez. Yandığında acılaşır ve sertleşir. Nazik bir sarımsak arıyorsanız, fikir onu "kızartmak" değil, kontrollü bir şekilde pişirmektir: orta ısı, kısa pişirme süreleri ve dikkat.

Sarımsağın kendini tekrar etmemesi için sizin için gerçekten işe yarayan bir ev ilacınız var mı?