Torrija yapmak için en iyi ekmek hangisidir ve neden herhangi bir ekmek yeterli değildir?

Torrijalar basit görünüyor ve öyle de, ancak geleneksel tariflerin dokunuşuna sahipler: az malzeme olduğunda, herhangi bir hata çok daha fazla fark edilir. Arkasına saklanılacak pek bir şey yoktur. Elbette süt önemlidir. Nasıl tatlandırıldığı, ekmeğin ne kadar bekletildiği, dilim kalınlığı ve kızartma ya da esmerleştirme sırasındaki sıcaklık da önemlidir. Ancak ekmek bazen düşünüldüğünden çok daha önemlidir.

Sonuçta, bir torrija'nın neye ihtiyacı olduğu oldukça açıktır. Dağılmadan iyice ıslatılmalıdır. Tarçın, limon veya portakal kabuğu, şeker, isterseniz vanilya ile sütü emmeli ve ardından yumurtaya ve fırına dağılmadan dayanmalıdır. Küçük bir şey gibi görünen bu, herhangi bir ekmeğin yapabileceği bir şey değildir.

Burada genellikle kafa karışıklığı yaşanır, çünkü taze ekmek ilk bakışta daha iştah açıcıdır. Yumuşaktır, güzel kokar, daha minnettar görünür. Ancak torrijas için daha kötü olma eğilimindedir. Daha fazla neme sahiptir, kırıntısı daha az oturmuştur ve süte temas eder etmez daha kırılgan hale gelir. Taşınması zordur ve tam taşınması gerektiğinde kırılması daha kolaydır.

Bir gün önceden mayalanmış ekmekler neredeyse her zaman daha iyi sonuç verir. Hatta tamamen kurumamışsa biraz daha uzun süre dinlendirilmiş olanlar bile. Daha sıkıdır, daha kademeli olarak emilir ve daha iyi tutar. Bu sadece bir soru değil bayat ekmekten en iyi şekilde yararlanmakBu aynı zamanda bir mutfak anlayışı meselesi. Bu tarif ihtiyaçtan doğdu, evet, ama aynı zamanda bu şekilde daha iyi olduğu için.

Ekmeğin adından daha önemli olan, içinin nasıl göründüğüdür. İyi bir torrija için kırıntı kompakt, düzenli ve çok fazla deliksiz olmalıdır. Aşırı yoğun olması gerekmez, ancak gövdeli olması gerekir. Büyük alveollü ekmekler sorun yaratma eğilimindedir, çünkü süt eşit olmayan bir şekilde girer ve dilim stabilitesini kaybeder.

Kabuğun da bir etkisi vardır. Çok sert veya çok kalınsa yumuşaması daha uzun sürer ve bütünün dengesini bozar. Torrija'yı mutlaka mahvetmez ama yardımcı da olmaz. Genellikle en iyi sonuç veren şey, göze batmayan bir kabuktur, çok fark edilmeden eşlik eden türden.

Eğer istediğiniz şey klasik, tanınabilir bir torrija, yani tadı olması gerektiği gibi olan bir torrija ise, hala en güvenilir olan iki seçenek vardır. Birincisi tava kandilidir. Kapalı, ince, oldukça kompakt bir kırıntıya sahiptir ve bu tarife çok uygundur. İyi ıslatılır, şeklini korur ve ıslatma süresine uyulursa çok hoş bir iç doku bırakır.

Diğeri ise bir gün öncesinden kalan iyi bir somun. Bu muhtemelen birçok insanın ev yapımı torrija fikrine en yakın seçenektir. Ancak, herhangi bir somun yeterli olmayacaktır. Çok sert bir kabuğa veya çok havadar bir kırıntıya sahip olmamalıdır. Ve kalın dilimler kesmek daha iyidir, çünkü ince dilimler daha kolay kırılır.

Yıllardır Paskalya yaklaşırken fırınlarda ve süpermarketlerde torrijalar için özel ekmekler bulmak normaldir. Bazen bu tür ürünlere, sanki ihtiyaç duyulmayan bir tarif için yapay bir çözümmüş gibi şüpheyle bakılıyor. Ancak gerçek şu ki oldukça mantıklılar.

Tarifin gerektirdiklerine iyi yanıt vermek üzere tasarlanmışlardır: sıkı bir kırıntı, daha yumuşak bir kabuk ve uygun bir format. Bir önceki günden kalan bir somunu kurtarma lütfuna sahip değiller, bu doğru, ancak karşılığında sonuçta tekdüzelik sağlıyorlar. Ve bu, pişirildiğinde çok değerlidir.

Brioche kendi bölümünü hak ediyor çünkü farklı bir tür torrija yapıyor. Daha kötü değil, daha iyi de değil ama farklı. Artık geleneksel sade ekmek alanında değil, hamur işlerine daha yakın, tereyağı ve yumurta ile zenginleştirilmiş bir hamur alanındayız.

Bu sonuçta çok belirgindir. Brioche ile yapılan Torrija daha yumuşak, daha kıvamlı, daha hamur işi gibidir. Daha tatlı, daha saran bir yanı vardır. Özellikle daha narin veya daha göz alıcı bir versiyon arayanlar için çok çekici olabilir. Ancak geleneksel torrija ya da candeal'in yerine tam olarak geçemez, çünkü aradığınız şey her zaman yediğiniz o daha tanınmış torrija'dır.

• Ciabatta ve çok sayıda alveol içeren ekmekler: kırıntı çok açıktır, sütün kötü dağılmasına ve dilimin dengesini kolayca kaybetmesine neden olur.
• Ağır havalandırılmış somunlar: iyi bir fikir gibi görünseler de, düzensiz ıslatma eğilimindedirler ve daha az iyi işlenmeye dayanırlar.
• Çok sert kabuklu ekmekler: Islatmayı zorlaştırır ve torrijanın dengesini biraz bozar, özellikle de kırıntı iyi gitmezse.
• İnce dilimlenmiş ekmek: Bu evde sıkça kullanılır, ancak yumuşak kırıntısı ve ince kabuğu çok çabuk ıslanmasına ve kolayca kırılmasına neden olur.
• Ekmek ne olursa olsun çok ince dilimler: Çabuk emerler, evet, ama sonra daha çabuk dağılırlar ve yumurtaya ve kızartmaya daha az dayanırlar.

Eğer amacınız iyi ıslatılmış ve iyi bir dokuya sahip klasik bir torrija yapmaksa, yapılacak en mantıklı şey bir somun ekmek veya bir gün öncesinden kalma iyi bir somun ekmek kullanmaktır. Daha yumuşak, daha tatlı bir versiyon arıyorsanız, brioche çok iyi çalışır. Eğer işi garantiye almak ve süreci kolaylaştırmak istiyorsanız, torrijalar için özel ekmekler de işe yarar.

Sonuç olarak, en iyi ekmek en pahalı, en güzel ya da en moda olanı değildir. Bu tarifin gerektirdiği şeyi nasıl yapacağını bilendir: çok emer, çok tutar ve yol boyunca şeklini kaybetmez. OCU'nun (Tüketiciler ve Kullanıcılar Örgütü) da birkaç uzman şefin torrija yapmak için farklı ekmekleri karşılaştırdığı bir raporda yansıttığı gibi, bu kadar basit bir hazırlıkta, bu neredeyse her şeyi belirler.